ปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนามี ๒อย่างคือ

• ๑.อนุสาสนีปาฎิหาริย์ คือ คำสอนที่เป็นอัศจรรย์
• ๒.อิทธิปาฏิหาริย์ คือ ฤทธิ์ทางใจที่เป็นอัศจรรย์ อนึ่ง การใช้เวทย์มนต์คาถานั้นจะสัมฤทธิ์ผลได้ขึ้น

อยู่ กับดวงจิต คือสำรวมตั้งจิตให้เป็นสมาธิเพื่อเป็นบาทฐานของสมถะและวิปัสนาญาณ เข้าสู่สภาวะธรรม

อันมีปีติ ๕ เป็นต้น ถึงจะบรรลุเข้าถึงอารมณ์ของฌานจริง ๆ อารมณ์ของรูปฌานนั้นท่านให้ฝึกกสิณบ้าง ใช้

คาถาบริกรรมบ้าง สุดแท้แต่อุปนิสัยของผู้ที่ได้สั่งสมบำเพ็ญมาในอดีตให้เกิดความชำนาญในอารมณ์หรือเรียก

ว่า วสี ชำนาญในการนึก ชำนาญในการเข้าออกเป็นอารมณ์ให้ชำนาญในการตั้งจิตให้เป็น ทรงอารมณ์จิตให้

ได้ ลดจิตเป็น เพิ่มจิตเป็น จนสงบนิ่งให้นิ่งจริง ๆ นิ่งจนสามารถเคลื่อนไหวได้จนสามารถสลับจิตให้

ชำนาญในอารมณ์อย่างคล่องแคล่วว่องไว ตามใจปรารถนาได้ดั่งสูตรที่ว่า นักรบ พักรบ พร้อมรบ